
ఒక మధ్యతరగతి మహిళ తన నిత్య జీవితంలో చూసిన సంఘటనలు, అభిరుచులు, అనుభవాలు అన్నీ కలగలిపి రాస్తున్న బ్లాగు మనసులోమాట. తెలుగు బ్లాగ్లోకంలో అడుగుపెట్టి ఆరు నెలలు కూడ నిండకుండానే వైవిధ్యమైన టపాలతో అందరిని ఆకట్టుకున్నారు సుజాత. మొదలయిన అనతి కాలంలోనే ఎంతో మంది అభిమానుల్ని కూడగట్టుకున్న బ్లాగు కూడా. తనదయిన శైలిలో, చిరు హాస్యం జోడించి ఏంతోమందిని ఆకట్టుకుంటున్నారు. భాషమీద పట్టు, కొత్త కొత్త పద ప్రయోగాలతో (అంటె ఇంతకు ముందు విననివి, కనిపెట్టినవి కాదు) ఆహ్లాదంగా వ్రాస్తారు. అసలు లైమ్ లైటులోకి రావాడానికి ముఖ్యకారణం బరువు బాధ్యతలే ననుకుంటాను. బరువు గురించి పండించిన హాస్యం పొట్ట చెక్కలయ్యే నవ్వు తెప్పిస్తుంది. అతి బరువు బాధ లని తనదైన శైలిలో వ్రాసి పలువురి మెప్పు కూడా పోందారు. అక్కడితో ఒక కొత్త తార తలుక్కుమంది. అప్పటినుండి ఎన్నో టపాలు, మరెన్నో మెప్పులు.
మెళ్ళో తాళి, కాళ్ళకి మెట్టేలు పడగానే ఆంటీ అని బిరుదు కూడా ఉచితంగా దానంతట అదే వచ్చేస్తుందట. ఇదేమి విచిత్రం చెప్మా. పెళ్ళవగానే అందరి ఆడవాళ్ళని ఆంటీలని పిలవడం మన తెలుగు వారి సాంప్రదాయం అని చెబుతున్నారు. ఇక చదవడం మొదలెడితే ఆపనక్కరలేదు. పడి పడి నవ్వడం. ఈ టపా ద్వారా హాస్యంలో తనది అందెవేసిన చెయ్యి అని మరోసారి నిరూపణ జరిగింది. ఈ టపా ఎందరినో తమ అనుభవాలను పంచుకునేలా చేసింది కూడా. అంటే అందరూ ఈ ఆంటి, అంకుల్ బాధితులే అన్నమాట.
సుజాత అప్పుడప్పుడు తనకు నచ్చిన పుస్తకాల గురించి కూడా చక్కటి సమీక్షలు ఇస్తుంటారు. మంచి పుస్తకం మనకు మంచి స్నేహితుడు/రాలు అవుతుందో లేదో కాని తనకు మాత్రం ఆకలి తీర్చే రుచికరమైన భోజనం లాగానో, దాహం తీర్చే మంచి నీళ్లలాగానో కనపడుతుంది. కాకపోతే, ఎవరికైనా భోజనం చేయగానే, ఆకలి, నీళ్ళు తాగగానే దాహం తీరతాయి. నాకలా కాదు! అంటారావిడ.
పెళ్ళనగానే గుర్తోచ్చింది, పెళ్ళికి కొత్త నిర్వచనం కూడా ఇచ్చారు. పెళ్ళంటే నూరేళ్ళ పంటా కాదు మంటా కాదు, కేవలం వంటేనట. ఒక్కసారి పెళ్ళయిన తర్వాత వంట గదిలో అడుగు పెడితే ఇక జీవితకాలం అంతా వంటింటికే అంకితం అవుతారన్న మాట ఆడవాళ్ళు. అక్షర సత్యాలు. ముఖ్యంగా ఆ సంభాషణలు అదిరాయి. “ఏవమ్మో, మగాళ్ళు వంట చెయ్యడం మా ఇంటా వంటా లేదు” ” నాలుగయ్యింది ఇంకా నా మొహానికి కాఫీ కూడా లేదు” దాదాపు ప్రతి మహిళ అనుకునే విషయమే ఇది. అందుకే సుజాత రాసే ఎన్నో టపాలు మహిళలను ఎక్కువగా, పురుషులను మరి కాస్త ఎక్కువగా ఆకర్షిస్తున్నాయి అని చెప్పవచ్చు.
పైదంతా చదివి హాస్యం ఒక్కటే దొరుకుతుంది ఆ బ్లాగులో అనుకునేరు. అది నిజంగా కలగూరగంపే. ఏన్నో సీరియస్ విషయాల మీద కూడా టపాలు వ్రాయడం జరిగింది. ముఖ్యంగా అమ్మ నాన్నలని వృద్దాశ్రమంలో పడేసే సుపుత్రుల గురించి, అసలు పెద్దవాళ్ళు కూడా ఆశ్రమాలకి వెళ్ళాలని ఎందుకనుకుంటారో మంచి విశ్లేషణ కూడా ఇచ్చారు.
కులమా నీకు మరణం లేదా అని ఎంతో చక్కటి టైటిలుతో మన నర నరాల్లో నాటుకుపోయిన కుల వ్యవస్థ గురించి, అది మనకి చేస్తున్న నష్టాన్ని, పెంచుతున్న దూరాన్ని కూడా చక్కాగా వివరించారు. అసలు ఈ కుల కట్టుబాట్లకి అంతమే లేదా అని ప్రతి ఒక్కరిని ఆలోచింపజేసింది ఆ టపా. అలాగే స్వర్గీయ ఎన్.టి.ఆర్ గురించి, భారతంలో కర్ణుడిలా ఆయన చావుకు గల ఎన్నో కారణాలు వివరించారు. ఇంకా మగువలందరి చేత కుళ్ళుకునేలా చేసింది అత్తగారి కథ. అందరు మాతృదినోత్సవ సందర్భాన అమ్మ గురించి తమ అనుభవాలు రాస్తే , సుజాత గారు విభిన్నంగా మావారి అమ్మ కథ అని తన అనుభవాలు, చెప్పి అబ్బా ఇలాంటి అత్తగారు ఉంటే ఎంత బావుణ్ణు అనేలా చేసింది. అత్తగారనగానే సూర్యకాంతంలా ఊహించుకుంటాం అందరము, అలాకాదు ఇంకా అన్నపూర్ణ , పండరీభాయి లాంటి వాళ్ళు, అంతకంటే మంచివాళ్ళు కూడా ఉంటారు అని చెప్పకనే చెప్పారు. భానుమతి గారి అత్తగారి కథలు కడుపుబ్బ నవ్విస్తే, సుజాత గారి అత్తగారి కథ అత్తగారిలోని అమ్మను కూడా చూపించింది. ఇక తన గెలుపుకి చిహ్నంగా తన పెళ్ళి కబుర్లు ఎంతొ చక్కగా కళ్ళు చమర్చేలా చెప్పారు. నిజ జీవితంలో జరిగే సర్ధుబాటులు, మెలోడ్రామాలు లేని ముచ్చట్లు అన్ని కలపోసి తన లవ్ స్టోరీను కళ్ళముందు కదిలించారు. ముఖ్యంగా తన పెళ్ళి చూపుల విషయం చెప్పిన వేంటనే, ” మరి నా సంగతేమిటి” అన్న శ్రీనివాస్ గారి ప్రేమ, “హమ్మయ్య మొత్తానికి అడిగేసాడు” అనుకున్న సుజాత గారి మనసులో మాట చూసి, అబ్బ సినిమాలో ఇలాంటివి ఉండవెందుకు అని కాస్త నిట్టూర్చాను. పెళ్ళికిముందు కాదన్నవారే, తరువాత తన భర్తని శ్రీరాముడని పొగుడుతుంటే, తను పొందే ఆనందం, తన కళ్ళల్లో కనపడే మెరుపూ, చదివిన వారి కళ్ళలో మనస్సులో కనపడతాయి.
అల్లరి చేద్దామని ఎంత ప్రయత్నించినా, అల్లరి చెయ్యడానికి వీలు లేకుండ కట్టిపడేసిన సంఘటనలని చక్కగా వల్లించారు. అల్లరి చెయ్యడమే గొప్పేమిటి, చెయ్యకపోవడమూ గొప్పే మరి. ఆలాగే తాను పత్రికారంగంలో పని చేసేటప్పుడు ఎదుర్కొన్న సంఘటనలు ,అనుభవాలు అన్నీ వివరించారు. ఆ టపాలలొ మనకు తెలియని ఎన్నో విషయాలు అందరిని ఆశ్చర్యచకితులను చేసాయి అని నిక్కచ్చిగా చెప్పవచ్చు.
ఇలా ఎన్నెన్నో టపాలతో వైవిధ్యంగా వ్రాసి, ఎంతో మంది అభిమానుల్ని సంపాదించారు. వ్రాయడం తనకి కొత్త కాకపోయినా, బ్లాగులోకానికి మాత్రం కేవలం అరు నెల్లగానే తెలుసు. తాను రాసే ఏ విషయమైనా , అది తన బ్లాగులో టపా ఐనా, ఇతర బ్లాగులలో రాసే వ్యాఖ్యలైనా నిక్కచ్చిగా రాయడంలో దిట్ట అని అందరికి ఈ పాటికి అర్ధమయ్యింది. ఇంకా మనసులో మాట తొక్కని మెట్లు ఎన్నో ఉన్నాయి, అవన్ని కూడా తొక్కేసి ఎన్ని కొత్త విషయాల మీద వ్రాసి , ఎంతో కీర్తిని పొంది పాఠకులందరి మనస్సుల్లో స్థిరస్థానాన్ని పోందాలని కోరుకుంటున్నాను.
సమీక్షకులు : పాలడుగు శ్రీకాంత్